Kitap Hakkında

Bu çalışma, sıklıkla karıştırılan ve birbirinin yerine kullanılan koçluk ve mentörlük kavramları arasındaki benzerlik ve farklılıkları ortaya koymak ve fen eğitiminde uygulanabilecek yapılandırılmış bir model önerisi sunmak amacı ile kaleme alınmıştır. Son yıllarda özellikle merkezi sınavlara hazırlanan öğrenciler için “öğrenci koçluğu” ve “öğrenci mentrölüğü” kavramlarının gerek devlet gerekse özel eğitim kurumlarında sıklıkla kullanıldığı görülmektedir. Ancak koçluk ve mentürlük kavramlarının temel amaçları ve uygulama yöntemleri göz önüne alındığında her ikisinin de öğrencilerin sınavlara hazırlık sürecinde çok boyutlu ihtiyaçlarına tek başına yetersiz kalabileceği düşünülmektedir.

Merkezi sınava hazırlanan öğrenciler akademik bir süreçten geçtiği kadar psikolojik olarak da zorlu süreçlerden geçmektedir. Öğrencilerin ders çalışmalarını engelleyen çeldiricilerin (sosyal medya, cep telefonu vb.) olması da kendileri için süreci yönetmelerini zorlaştırmaktadır. Bununla birlikte sınavlar için artan rekabet ortamı, aile baskısı, zaman yönetimi gibi konularda problem yaşayan öğrencilerin verimli ders çalışamadıkları, zamanı yönetemedikleri, kendilerine özgü ders programları hazırlayamadıkları ve uygulayamadıkları kaçınılmaz birer gerçeklik olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle öğrencilerden süreci tek başlarına yönetmelerini ve sürdürülebilir bir şekilde uygulamalarını beklemek mümkün olmayacaktır.

Bu gerçeklerden yola çıkara özellikle merkezi sınavlara hazırlanan öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve davranışsal ihtiyaçlarını bütüncül bir yaklaşımla karşılayabilecek, kendilerine hem akademik hem de psikolojik açıdan destek verebilecek bir model tasarlanmıştır. Bu model, koçluk ve mentörlük yaklaşımlarını yapılandırılmış bir çerçevede harmanlayarak oluşturulmuş ve kitapta ayrıntılı olarak okuyucularla paylaşılmıştır. Modelin oluşturulmasında yazarın yaklaşık 20 yıllık öğrenci koçluğu tecrübesinden elde ettiği deneyimler ışığında ilgili alan yazının da dikkatlice incelenmesi ile sistematik ve uygulanabilir bir yapı oluşturulmaya çalışılmıştır.

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde, maddi ve manevi desteğini her zaman yanımda hissettiğim eşim Banu’ya ve oğullarım Uğur, Burhan ve Semih’e olan minnetimi buradan bildirmek isterim.

Dr. Öğr. Üyesi Emre Harun KARAASLAN

Gaziantep, 2026