Kitap Hakkında

Dünya genelinde yükseköğretim ve sanat eğitimi küresel kalite güvence sistemlerinin, dijitalleşmenin ve disiplinler arası yaklaşımların etkisiyle radikal bir dönüşümden geçmektedir. Elinizdeki bu eser, 19. yüzyılın geleneksel kalıplarına sıkışma riski taşıyan konservatuvar yapılanmalarını, çağdaş kalite güvence sistemlerinin ve uluslararası mevzuatın sunduğu imkânlarla yeniden kurgulayan "Türkiye Yeni Konservatuvarlar Modeli"ni akademi dünyasına sunmaktadır.

Eser, Türkiye’deki yükseköğretim müzik eğitiminin mevcut sorunlarını ve lisansüstü eğitimde karşılaşılan tıkanıklıkları, evrensel akreditasyon standartları ve hukuki dayanaklar ışığında teşhis etmektedir. Geleneksel yapıyı yıkmak yerine onu daha kapsayıcı, esnek ve şeffaf bir 'şemsiye yapı' ile güvence altına almayı hedeflemektedir. Kitap, Batı Müziği ile Türk Müziği kurumlarını birbirine asimile etmeden veya yüzeysel bir melezleşmeye kurban etmeden, her iki geleneğin de özerk kimlikleriyle bir arada yaşamasını sağlayan ‘heterojen özerklik’ kavramını yapısal bir konservatuvar modeli olarak önermektedir. Ayrıca Türkiye'nin UNESCO Küresel Sözleşmesi çatısı altındaki Lizbon (Avrupa/Kuzey Amerika) ve Tokyo (Asya-Pasifik) sözleşmelerine attığı imzaların oluşturduğu ‘çifte taahhüt’ durumu, kitapta uluslararası sanat eğitiminde bir ‘diplomatik tercümanlık’ ve ‘bilirkişilik’ fırsatı olarak kavramsallaştırılmıştır.

Müzikolojiyi, pedagojiyi ve icrayı aynı ekosistemde buluşturan model, konservatuvarların omuzlarındaki yarı zamanlı eğitim yükünü bizzat kendileri tarafından akredite edilecek MEB kurslarına devrederek hem kurumsal bir rahatlama hem de konservatuvar mezunları için yeni istihdam alanları yaratmaktadır. Kitap aynı zamanda Avrupa Konservatuvarlar Birliği (AEC) 2030 Stratejik Planı ve Viyana Deklarasyonu gibi evrensel metinlere dayanarak, 'Sanatsal Araştırma'nın lisansüstü düzeyde akademik bir disiplin olarak taşıdığı önemi uluslararası standartlarla temellendirmektedir.

Yüksek Müzik Eğitiminde Dönüşüm, Kalite Güvencesi ve Türkiye Yeni Konservatuvarlar Modeli, mevcut durumu eleştirmesinin yanı sıra Türkiye'nin sanat yükseköğretimini dünyadaki güncel akreditasyon süreçlerine entegre edecek uygulanabilir, vizyoner ve yasal altyapısı çözümlenmiş stratejik bir yol haritasıdır. Gerek konservatuvarların yeniden yapılanma süreçlerinde YÖK ve üniversite senatoları için temel bir başvuru kaynağı olması, gerekse müzik eğitimi alanındaki akademik tartışmalara yepyeni bir ‘şemsiye felsefesi’ getirmesi yönüyle literatüre büyük bir prestij ve referans değeri katacaktır.